هرگز دست روى دست نمىگذارم تا دشمن نيرومند شود و مرا غافلگير كند ! سپس در جملهء ديگرى تصميم قاطع خود را در جنگ با آنان با استفاده از نيروى وفادارش بيان مىكند و تصريح مىفرمايد كه اين روش من تا پايان عمر خواهد بود . سرانجام در آخرين جمله به اين حقيقت اشاره مىكند كه اين مخالفتها تازگى ندارد از آن روز كه پيامبر اسلام ( ص ) رحلت فرمود اين مخالفتها شروع شد و هنوز ادامه دارد . و اللّه لا اكون كالضّبع تنام على طول اللّدم ، حتّى يصل اليها طالبها ، و يختلها راصدها ، و لكنّى اضرب بالمقبل الى الحقّ المدبر عنه ، و بالسّامع المطيع العاصي المريب ابدا ، حتّى يأتي علىّ يومى . فو اللّه ما زلت مدفوعا عن حقّى ، مستاثرا عليّ ، منذ قبض اللّه نبيّه صلّى اللّه عليه و آله و سلّم حتّى يوم النّاس هذا « 1 » . ترجمه به خدا سوگند من همچون كفتار نيستم كه با ضربات آرام و ملايم ( در برابر لانه‌اش ) به خواب مىرود تا صيّاد به او مىرسد و دشمنى كه در كمين اوست غافلگيرش مىكند ( ولى من غافلگير نمىشوم ) ، بلكه ( با هوشيارى تمام ، مراقب مخالفان هستم ) و با شمشير برندهء هوادارن حقّ ، بر كسانى كه به حق پشت كرده‌اند مىكوبم و با دستيارى فرمانبرداران مطيع با عاصيان ناباور مىجنگم ، و اين روش هميشگى من است تا روزى

--> ( 1 ) مؤلّف كتاب « مصادر نهج البلاغه » به مدارك ديگرى اشاره مىكند كه اين خطبه را نقل كرده‌اند ، از جمله : « تاريخ طبرى » ، « امالى شيخ طوسى » ، « صحاح اللّغة » و « غريب الحديث » نوشتهء « ابو عبيد القاسم بن سلام » .